fbpx

METODA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ

Zaburzenia przetwarzania sensorycznego

Celem terapii Integracji Sensorycznej jest poprawa odbioru, przez układ nerwowy informacji, które pochodzą ze zmysłów i zamiana ich na właściwą reakcję adaptacyjną organizmu.

Może nią być odpowiednia reakcja motoryczną np. odsunięcie krzesła z odpowiednią siłą zamiast kopanie bądź przewrócenie, łapanie piłki w taki sposób, aby ją złapać a nie stanie lub patrzenie dokąd poleci, umiejętność stopniowania i dozowania ruchu, inaczej trzymamy jajko w dłoni inaczej ciężki plecak, reakcja poznawcza np. postanowienie będę się uczył, reakcja językowa związana z mową, prawidłowa reakcja społeczno-emocjonalna-umiętność przystosowania się do konkretnej sytuacji.

Jeśli dziecko prezentuje dobrą reakcję adaptacyjną, oznacza to, że procesy prztwarzania sensorycznego są prawidłowe, a w konsekwencji obserwujemy odpowiednie zachowanie i przystosowanie się do otoczenia.

Ważne!

percepcja słuchowa i wzrokowa, mowa, pisanie i czytanie zależą głównie od procesów integracyjnych (integracji sensorycznej) to znaczy od tego w jaki sposób nasz mózg, układ nerwowy lokalizuje, rozpoznaje, segreguje, interpretuje informację sensoryczną którą otrzymuje z bazowych systemów zmysłowych takich jak:

wzrok

słuch

dotyk , który spełnia funkcję ochronną, odgrywa rolę w planowaniu ruchu, pomaga w kształtowaniu percepcji wzrokowej tj. daje informację ,co widzimy, informację o cechach przedmiotu, wpływa na umiejętności manualne

propriocepcja czyli,, czucie głębokie,, mięśni i ścięgien tzw.czucie własnego ciała i jego ułożenia w przestrzeni, co pozwala na kontrolę ruchu i planowanie ruchu, gdyż dostarcza informacji do skoordynowania ruchów w różnego rodzaju aktywnościach z zakresu małej motoryki (pisanie, malowanie, rysowanie, cięcie nożyczkami) i dużej motoryki (koordynacja w ruchu rąk i nóg)

układ przedsionkowy –narząd równowagi, który odpowiada za obustronna koordynację ciała, ruch i równowagę, postawę, napięcie mięśniowe, ruchy gałek ocznych ważne np. przy czytaniu, precepcję wzrokowo-przestrzenną, przetwarzanie słuchowe, lęk przed ruchem bądź nadmierne poszukiwanie ruchu

Optymalne przetwarzanie

Aby przetwarzanie sensoryczne przebiegało optymalnie należy dostarczyć do organizmu kontrolowaną ilość bodźców sensorycznych:

  • wzrokowych,
  • słuchowych,
  • smakowych,
  • węchowych,
  • dotykowych,
  • przedsionkowych i proprioceptywnych.

Jak pomóc dziecku, gdy pojawi się niepokojący sygnał?

Ważna jest wczesna diagnoza. Wielu Rodziców czeka z decyzją o diagnozie i terapii aż do momentu, gdy dziecko pójdzie do szkoły. Wczesna diagnoza pozwala na podjęcie niezbędnych i tym samym wczesnych działań. Jeśli diagnoza, a następnie terapia zostaną przeprowadzone, gdy dziecko jest małe, bądź zaraz po zauważeniu problemu, to można od razu pomóc dziecku. Nie należy czekać do momentu, kiedy problemy się nawarstwią, a wówczas może być jeszcze trudniej.

Wczesne działanie to podstawa, wczesna diagnoza to dobre rokowania w terapii.

Istotne jest aby obserwować dziecko i w sytuacji, gdy zauważymy jakieś niepokojące sygnały charakterystyczne dla zaburzeń przetwarzania sensorycznego bądź zaburzeń integracji bilateralnej czy też wszelkie inne zachowania alarmowe zacząć działać.